หลังจากที่คราวก่อนได้เขียน First Impression กับ MacBook Air และได้พูดออกรายการ MCOT ไปแล้วส่วนหนึ่ง (แต่เสียดายที่คุณ Vman ไม่ได้ไปด้วย เลยไม่ได้เอาขึ้น dualGeek podcast)

คราวนี้จะเขียนต่อเรื่องการใช้งานทั่วไปเสียที ขอแยกเป็นประเด็นๆ เช่นเคยนะครับ

น้ำหนัก

ยังขอยืนยันว่า เป็น Laptop ที่มัน "Portable actually" จริงๆ (คือ ไม่ใช่ว่า "ถ้าอยากพกก็พกได้" ถ้าแบบนั้นก็คงจะได้หมดน่ะครับ) แต่ว่ามันดีไซน์เพื่อให้พกจริงๆ และทุกวันนี้ยังคงรู้สึกว่า มันไม่ใช่ภาระของมือของไหล่ หรือว่าอวัยวะใดๆ เลยในร่างกาย ในการที่จะพกเจ้าตัวนี้ไปด้วย

คีย์บอร์ด

มาถึงเรื่องที่น่าสนใจกว่านั้นดีกว่า คือ คีย์บอร์ด ซึ่งการดูด้วยตาและสัมผัสของคีย์ ก็เหมือนๆ กับของ MacBook (คือเป็นคีย์แบบเม็ดหมากฝรั่ง) แต่จริงๆ แล้วมันมีเรื่องละเอียดอ่อนกว่านั้นหน่อยนึง คือ มุมหรือองศาของตัวคีย์บอร์ด ที่จะเอียงนิดๆ (แบบเดียวกับ Apple keyboard) ตามตัวเครื่องซึ่งเป็นรูปหยดน้ำ ซึ่งทำให้เวลาวางมือพิมพ์แล้วมันได้องศาค่อนข้างจะดีกว่าเวลาที่เครื่องอยู่บนโต๊ะ

ส่วนน้ำหนักของคีย์บอร์ดนั้นถือว่าอยู่ในเกณฑ์ดีพอใช้ คือไม่เหนื่อยมากเลยพิมพ์ การตอบสนองค่อนข้างดี ไม่ต้องออกแรงกดมาก แต่ว่าก็ต้องออกแรงนิดนึงเมื่อเทียบกับ Apple keyboard แล้วก็แข็งนิดๆ อาจจะเพราะว่ายังใหม่อยู่ ต้องลองใช้ไปอีกซักพัก แต่ก็พอจะบรรเลงนิ้วได้ถนัดพอควร

แต่ยังไงก็เถอะ อาจจะเป็นเพราะผมเองก็ได้มั้ง ที่คิดว่าผมยังชอบสัมผัส และน้ำหนัก ของคีย์บอร์ด PB 17" ตัวรองสุดท้าย ที่เคยใช้ (และตอนนี้ให้คนที่ออฟฟิชใช้อยู่) มากกว่าอยู่ดี แต่ว่าถ้าจะให้เทียบกับ MB และ MBP แล้วผมชอบของ MB Air มากกว่า ด้วยเหตุผลเรื่องรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่มันดัน matter (คีย์บอร์ด MBP 15" ที่ผมใช้ กับรุ่น PB 17" ที่ผมเคยใช้ แม้ว่า look จะเหมือนกันเปี๊ยบ แต่ว่า feel คนละเรื่องครับ)

นอกจากนี้คีย์บอร์ดตัวนี้ยังมีฟังค์ชันเรืองแสง ซึ่งเป็นฟังค์ชันเฉพาะของ MBP อีกด้วย ทำให้เราเข้าใจ position ของตัว MB Air มากขึ้นเยอะเมื่อวิเคราะห์ตามฟีเจอร์แล้ว ซึ่งจะวิเคราะห์ในภายหลัง แต่ว่ายังไงก็ตาม มันมีเรื่องต้องติกันเล็กน้อยกับเรื่องนี้ คือ สีของตัวอักษรกับสีของคีย์มันมี contrast กันค่อนข้างจะน้อยเกินไป ซึ่งทำให้มองปุ่มลำบากถ้าไม่ได้ใช้โหมดเรืองแสง ซึ่งกิน Battery ซึ่งพวกนักพิมพ์สัมผัสคงไม่คิดอะไรมากอยู่แล้ว แต่ว่าพวกที่ต้องก้มดูคีย์บอร์ดบ่อยๆ เนี่ยสิ อาจจะไม่เหมาะเท่าไหร่

อ่อ สุดท้ายเกี่ยวกับคีย์บอร์ด มันทำให้ผมนึกถึงเครื่องรุ่นนึงที่ผมชอบและเคยอยากได้มาก นั่นคือ Titanium PowerBook และอยากจะบอกว่า คีย์บอร์ดสีดำ กับเครื่อง Aluminum นี่ สวยครับ ยิ่งเวลาเปิดโหมดเรืองแสงไว้อวดชาวบ้าน นี่สวยเอาเรื่องเลยทีเดียว (สวยกว่า MBP นะ ... หรือว่าผมเริ่มชินกับ MBP เกินไปแล้วก็ไม่รู้)

Trackpad

มาถึงอีกประเด็นหนึ่ง ซึ่งจริงๆ ที่นี่ก็เคยมีบทความเรื่องนี้ไปแล้ว ซึ่งคุณ Vman วิเคราะห์ไว้ดีและผมไม่ขอกล่าวซ้ำในที่นี้ละกัน แต่ก็เห็นด้วยกับ Vman ในเรื่องขนาดของตัว trackpad ที่มีผลกับการใช้งานและข้อเสียของปุ่มกดที่เล็กลงจนเกิดความผิดพลาดง่าย โดยเฉพาะสำหรับคนที่ไม่ชอบการตั้งให้ใช้นิ้วเดียวสะกิด trackpad เพื่อกด แต่ยังชอบใช้ปุ่มด้านล่างมากกว่า (เช่นผม) สงสัยผมคงต้องเปลี่ยนพฤติกรรมตัวเองตามลักษณะของ Hardware ที่มันเปลี่ยนไปกระมัง

จอ

บอกได้คำเดียวว่า "สว่างโคตร" เรียกได้ว่าความสว่างของมันเนี่ย สู้กับแสงในที่ต่างๆ ได้สบายมาก และสิ่งที่ผมกลัวมาตลอดกับจอ glossy นั่นคือมันจะเป็นกระจกส่องหน้าเวลาทำงานเนี่ย อย่างน้อยที่สุดเวลาอยู่ใน indoor จะแทบมองไม่เห็นเงาสะท้อนของอะไรเลยในจอ เรียกว่าดีพอสมควรเลยทีเดียว

ถามว่าอึดอัดบ้างมั้ย ที่เคยใช้จอใหญ่ๆ (17" และ 15" และตอนนี้เหมือนกับถูกจำกัดเสรีภาพให้อยู่ใน 13" 1280x800 เนี่ย คำตอบคือ มีครับ ความรู้สึกนั้น มีพอควรเลยทีเดียว แต่ว่าก็ต้องปรับตัวกันไปล่ะครับ ช่วยไม่ได้ แต่ว่าก็ยังดีที่ตัวเองค่อนข้างจะคุ้นเคยกับพวก virtual display/desktop อยู่นานแล้ว (ใช้มาเป็นสิบปี) ดังนั้นจะมีจอเล็กจอใหญ่ ปัญหามันก็ไม่ได้ big deal ขนาดนั้น แต่ว่าอึดอัดบ้างน่ะ แน่ๆ

ผมไม่ขอ comment เรื่องสีและ viewing angle นะครับ เพราะว่าไม่ใช่คนทำงานสายตรงด้านนี้และสายตาไม่มีความ sensitive กับเรื่องพวกนี้เท่าไหร่

Battery

เท่าที่ผมทำการทดสอบ อายุการใช้งาน Battery ตามลักษณะการใช้งานของผม จะได้ประมาณ 4 ชั่วโมง +/- ซึ่งปกติผมจะใช้แบบนี้

• ผมไม่เคย shutdown เครื่อง จะใช้แต่ปิดฝา sleep เท่านั้น ซึ่งทำให้ผมเห็นข้อเสียข้อแรกของ MB Air นั่นคือ เวลาที่เปิดฝาคืนมา แล้วมันจะเหลือประจุ (เป็น %) น้อยกว่า MBP (ถ้า sleep ระยะเวลาเท่ากันแล้ว MBP เหลือ % ประจุมากกว่า) แต่ว่ามันอาจจะเป็นเพราะ Battery มันเล็กกว่า การเสียประจุ "เท่ากัน" เลยคิดเป็น % มากกว่าก็เป็นได้ (1 ใน 5 คือ 20% แต่ว่า 1 ใน10 คือ 10%)
• ผมปิด Airport นอกจากจะต้องการใช้จริงๆ ถึงจะเปิดขึ้นมา ไม่เปิด Airport ค้างเป็นอันขาด
• ผมใช้ Bluetooth แบบเดียวกับ Airport
• ผมตั้งการใช้งานเป็น Better Battery Life
• ผมหรี่ความสว่างของจอจนต่ำสุดเท่าที่จะมองเห็นสบายๆ เสมอ (เช่น เหลือขีดเดียว หรือ สองขีด)
• ผมไม่เปิดโหมดคีย์บอร์ดเรืองแสง (เนื่องจากตัวเองไม่เคยมองอยู่แล้ว)
• ผมปิดลำโพงตลอดเวลา
• การใช้งานจะไม่พ้นการใช้ Word processor (MS Word), Text editor (แล้วแต่กรณี), Vienna อ่านข่าวที่ feed มาเรียบร้อย, พิมพ์ draft e-mail (รอ connect ส่งทีเดียว), แก้/ทำ presentation ใน Keynote, เขียน blog เก็บๆ ไว้
• ผมไม่เล่น Multimedia ถ้าไม่จำเป็นจริงๆ

4 ชั่วโมง +/- ก็ถือว่าเป็นอายุการใช้งานที่นับว่ายอมรับได้พอควร กับราคาเคลมที่ Apple ให้ไว้ในเว็บ (5 ชั่วโมง) โดยนานที่สุดเท่าที่ลองใช้ดูปรากฏว่าได้เกิน 4 ชั่วโมงครึ่ง

แต่ว่าข้อเสียอย่างรุนแรงมากๆ ของ MB Air คือ ชาร์จไฟช้าครับ ช้ามาก กว่าจะเต็มนี่เล่นรอกันเงกครับ (ช้าจนไม่รู้จะช้ายังไงดี)

ความร้อน

เป็นอีกเรื่องที่หลายคนกังวลครับ ว่ามันจะร้อนมั้ย เพราะว่ามันบางและเล็กขนาดนั้น มันน่าจะร้อนนะ ...​

เท่าที่ทดสอบนะครับ ไม่ต้องกังวลเรื่องความร้อนครับ นี่คือ Mac laptop ที่เย็นที่สุดที่ผมเคยเอาวางบนตักมา และทำให้ผมคิดว่าเป็นหนึ่งในไม่กี่เครื่องครับ ที่สามารถเรียกได้เต็มปากว่าเป็น Laptop จริงๆ เพราะว่าสามารถวางไว้บนตักได้โดยไม่เป็นภาระทั้งเรื่องขนาด น้ำหนัก และแน่นอน ความร้อน

Wow-Factor Test

เห็น Thom Holwerda ที่ OSNews ทำเล่นตอนเขียน Review MacBook Air (OSNews) ก็เลยเล่นมั่ง น่าสนุกดี

วิธีการทำ Wow-Factor test ของผมนี่ง่ายๆ ครับ ด้วยการเอาออกมาให้เพื่อนๆ ฝูงๆ ดู ซึ่งพวกนี้ไม่ใช่พวกเล่น Mac (คือไม่มี Mac ในครอบครอง) แต่ว่าเป็นพวกมี laptop กันทุกคน จากการสังเกตพบว่า เป็น positive ค่อนข้างมาก โดยเฉพาะเมื่อได้ยกเล่น หิ้วไปหิ้วมาเล่น (ยังไม่เจอแม้แต่คนเดียวที่มีความเห็นเป็น negative หรือแม้แต่ neutral)

แล้วก็มีอีก คือ เวลาเอาไปนั่งทำงานหรือว่าใช้งานตามสถานที่ต่างๆ จะมีคนมาถามบ้าง ว่ายี่ห้ออะไร ใช่ MB Air หรือเปล่า มีขายแล้วเหรอ ฯลฯ ขนาดไปไกลๆ หน่อยก็ยังมีคนถามเลย

เรียกได้ว่า เจ้า MB Air นี่น่าจะได้คะแนนเต็มเม็ดเต็มหน่วยกับ Wow-Factor test นะครับ

ปัญหาเล็กน้อย

ไม่ใช่ว่ามันจะไม่มีปัญหาครับ ก็สรุปๆ เป็นประเด็นเลยก็แล้วกัน

• Port ที่ถูกซ่อนไว้แงะออกมาใช้งานค่อนข้างยากถ้าวาง MB Air อยู่บนโต๊ะ ต้องตะแคงเครื่องเล็กน้อยเพื่อให้สามารถสะกิดประตู Port ให้มันเปิดได้
• เช่นเดียวกับที่เสียบ MagSafe ที่เนื่องจากอยู่ด้านใน ดังนั้นเสียบยากกว่าของ MB/MBP ต้องตั้งใจเสียบนิดนึง หรือว่าต้องตะแคงเครื่องเช่นกัน
• Battery ชาร์จนาน อย่างที่บอกไปแล้ว
• ปุ่มของ Trackpad เล็กไปนิด กดพลาดง่าย
• บางทีฝามันไม่ยอมปิดแฮะ พอปิดฝาแล้วเอาเข้ากระเป๋า มันแง้มซะงั้่น ทั้งๆ ที่เราก็ไม่ได้เอาอะไรวางไว้ระหว่างฝากับตัวเครื่อง

จริงๆ จะบอกว่ามีอะไรจุกจิกๆ เล็กน้อยอีกหลายอย่างที่เป็นความรู้สึกของ "คนเคยใช้ MBP" (เช่น ขนาดจอ หรือว่าความอีดเมื่อเทียบกัน) แต่ว่ามันไม่ใช่ข้อเสียของ MB Air ครับ มันเป็นข้อเสียที่เกิดจากความเคยชินของคนที่ใช้ MBP มากกว่า ดังนั้นผมถือว่าไม่ใช่ข้อเสียโดยตรงของเครื่อง และไม่น่าจะเขียนลงไปในนี้

สรุป

เท่าที่ใช้งานมานะครับ ผมบอกได้ว่ามันค่อนข้างจะ exceeded expectation ในแทบทุกด้านของผมจริงๆ ตามที่สรุปไว้ในบทความรีวิวตอนที่ #1 แต่ก็ยังมีปัญหาเล็กน้อยพอควรที่ไม่ได้เป็น big deal เท่าไหร่

จริงๆ ผมอยากจะเขียนวิเคราะห์ถึง position จริงๆ ของ MB Air หลังจากที่ได้ใช้งานมาแล้วระยะหนึ่ง และก็เป็นแบบเดียวกับที่วิเคราะห์ออก MCOT 100.5 MHz ไปแล้วในคืนวันศุกร์สุดท้ายของเดือนที่ผ่านมา แต่ว่านั่นคงจะเป็นอีกบทความหนึ่ง แยกออกไปดีกว่าที่จะมาแปะไว้ในตอนท้ายรีวิวแบบนี้

จำTagline ของ iMac G5 ได้หรือเปล่าครับ ที่บอกว่า "เอ๊ะ แล้วคอมพิวเตอร์มันหายไปไหน?" อันนี้เป็นความรู้สึกแท้ๆ เลยกับตัว MB Air ว่าเค้าเอาคอมพิวเตอร์ไปไว้ที่ไหน

มันช่างเป็นความสำเร็จของ Industrial Design และ Engineering จริงๆ

คะแนน MacBook Air: 9/10